In dit blog leg ik uit waarom foto’s vaak niet echt onscherp zijn, maar zo lijken doordat je te ver inzoomt tijdens het beoordelen en bewerken in bijvoorbeeld Lightroom.
Eigenlijk klopt de titel van dit blog dus maar half.
Want ik ga het niet echt over onscherpte hebben.
Of nou ja… een beetje. Maar waarschijnlijk anders dan je denkt.
Ik hoor namelijk heel vaak van fotografen:
“Mijn foto is niet scherp. Vooral de ogen niet.”
En dat snap ik. Ogen zijn belangrijk in een foto.
Alleen… als ik dan meekijk, zie ik meestal gewoon een scherpe foto.
Dus waar gaat het dan mis?
Hoe ver zoom jij in na het maken van je foto?
Dit is altijd de eerste vraag die ik stel:
Hoe ver zoom je in op je camera of in Lightroom?
Als het antwoord is: meer dan 100%, dan weet ik eigenlijk al genoeg.
- Je beoordeelt pixels.
- Je denkt dat de scherpte ernaast zit.
- Je gaat verscherpen waardoor huid hard wordt.
- Je corrigeert details die geen probleem waren.
Op dat moment beoordeel je namelijk geen foto meer.
Wat gebeurt er als je meer dan 100% inzoomt?
Zodra je boven de 100% gaat kijken, trek je de afbeelding letterlijk uit elkaar.
- Je ziet losse pixels en daardoor lijkt je foto ineens onscherp.
- Je denkt dat de huid zacht is.
- Je denkt ruis te zien.
Maar bekijk je dezelfde foto op normaal formaat — op een scherm, telefoon of print — dan is er niks aan de hand.
En toch ga je bewerken.
Je gaat ruis verwijderen die niemand ooit zou zien.
Tijdens de nabewerking in Lightroom maak je de foto zo juist minder mooi, terwijl je dacht hem te verbeteren.
Je kijkt niet meer naar de foto maar naar de details
Op 200% of 300% zie je geen beeld meer.
Je ziet structuur.
Geen moment.
Geen sfeer.
Geen licht.
Alleen huid en korreltjes.
Het is een beetje alsof je met je neus tegen een schilderij aan gaat staan en zegt dat de verf niet strak is.
En dat klopt.
Maar zo is het schilderij niet bedoeld om bekeken te worden.
En jou foto ook niet.
Waarom je foto onscherp lijkt na het bijsnijden
Hier zit vaak nog iets onder.
Soms is een foto niet onscherp — je stond gewoon te ver weg.
Dan ga je croppen om dichterbij te komen en daarna zoom je in om de scherpte te controleren.
En dan zie je… pixels.
Snijd gerust een klein stukje bij.
Zo’n 10 tot 15 procent kan meestal prima.
Maar ga je verder, dan lever je kwaliteit in én je verliest de mooie eigenschappen van je lens.
Het beeld wordt vlakker en harder en uiteindelijk lijkt je foto onscherp terwijl dat niet zo was.
De echte oplossing is heel simpel:
de volgende keer een stap dichterbij zetten.
Moraal van het verhaal:
Meestal is er dus helemaal niets mis met de scherpte.
We kijken er alleen te dichtbij naar.
Het verschil zit in hoe je kijkt
In mijn online cursus Dromerige Fine Art leer je niet alleen alles over instellingen, licht & nabewerking, maar vooral hoe je beoordeelt wat écht belangrijk is in een foto. Zodat je stopt met eindeloos focussen op scherpte en weer met plezier gaat fotograferen.
Via de link hieronder kun je rustig bekijken of het bij je past.
Let's create some magic! |
Een reactie posten