Fine art

5 tips voor fine art portretfoto's met natuurlijk licht

zondag 5 maart 2023

Apeldoorn, Nederland

Dromerige portretfoto van een meisje met gitaar en hond tijdens zonsondergang door natuurlijk licht fotograaf Willie Kers uit Apeldoorn

Canon R5 + RF 70-200mm F/2.8

“Hoe maak je die dromerige portretfoto’s met een wazige achtergrond?” is een vraag die ik vraag te horen krijg. Nou, eigenlijk is dat helemaal niet zo moeilijk als je zou denken. Wat vooral belangrijk is, is dat je jezelf niet laat belemmeren door wat "hoort." Natuurlijk is het wel handig als je weet hoe je camera werkt en wat de "basisregels" zijn. Maar regels zijn er ook om van af te wijken. En juist dan kan er iets verrassends ontstaan. Daarom geef ik je graag 5 simpele tips die je meteen kunt toepassen tijdens je volgende shoot. En zo leg jij straks ook de “magie” vast in je foto’s.

Oh ja, vergeet na het lezen van de 5 tips vooral niet om door te scrollen. Want daar heb ik misschien nog wel een hele leuke tip voor je ;)

“Let’s create some magic”

Tip 1: Zoek een goede locatie

Kies voor een locatie die je doet wegdromen en die past bij het plaatje in je hoofd dat je wilt vastleggen. Je hoeft echt niet op zoek te gaan naar een verlaten kasteel of een afgelegen magisch bos (tenzij je toevallig één van deze locatie bij de hand hebt), maar ga op zoek naar plekjes met zachte texturen zoals een bospad, park, een bloemenveld of het strand of water.

Canon portret van een blond meisje tussen de groene varens door natuurlijk licht fotograaf Willie Kers uit Apeldoorn

Canon EOS R5 + RF 70-200mm F/2.8

Tip 2: Wacht op het juiste moment

Timing is alles als het gaat om dromerige portretfoto's. Het mooiste moment om te fotograferen is tijdens het gouden uur (een uur na zonsopgang of voor zonsondergang). Hiermee krijg je dat warme en zachte licht met lange schaduwen die je foto's diepte en dimensie geven.

Tip 3: Gebruik de juiste instellingen

Een perfecte dromerige foto krijg je o.a. door het gebruiken van de juiste camerainstellingen. Zorg dat je een groot diafragma gebruikt (laag f-getal) om die wazige, onscherpe achtergrond te creëren die het onderwerp van je foto af laat spatten, Verhoog ook de sluitertijd om je onderwerp scherp te krijgen. Met een te lange sluitertijd kun je namelijk bewegingsonscherpte krijgen.

Tip 4: Laat je creativiteit de vrije loop

Eén van mijn favoriete Quotes is van Picasso: “Learn the rules like a professional so you can break them like an artist!” En dat is wat het verschil maakt tussen een kiekje en een kustwerk. Dromerige fine art foto's vragen erom dat je buiten de lijntjes kleurt en creatief wordt met o.a. je compositie. Verander van hoek, speel met de belichting, breng het onderwerp dichtbij en laat de achtergrond in de waas verdwijnen. Het is jouw creativiteit en idee wat je vast gaat leggen. Dus niets is onmogelijk. Door te spelen met verschillende technieken maak je jouw eigen droomwereld.

fine art Canon portret van een baby in een herfstbos door natuurlijk licht fotograaf en workshop Willie Kers

Canon Eos R5 + EF 135mm F/2.0

Tip 5: Let op de kleine details

Last but not least, let op de kleine details die jouw foto helemaal af maakt. Denk aan accessoires zoals een bloemenkrans, leuke hoed of sjaal om extra textuur toe te voegen. Of laat de wind door het haar van het model waaien om de foto nog dromeriger te maken. Kleine details maken het verschil tussen een goede en fantastische foto.

Conclusie

Het maken van dromerige foto’s is leuk en uitdagend. Verzeker jezelf van een perfecte locatie, wacht op het juiste moment, gebruik de juiste instellingen, laat je creativiteit de vrije loop en vergeet niet om op de kleine details te letten.

Nog een leuke tip!

Natuurlijk hoop ik dat je wat met deze tips kunt. Maar als je bent geïnspireerd en nog veel meer wilt weten over Dromerige Fine Art fotografie dan heb ik iets leuks voor je:

Op 12 mei start namelijk een nieuwe ronde van de 8 weekse online cursus die helemaal draait om dromerige fine art fotografie in de buitenlucht. In deze cursus leer je niet alleen de fotografietechnieken die je nodig hebt, maar we gaan ook uitgebreid aan de slag met Photoshop en Lightroom om je foto's nog mooier te maken. Elke week hebben we een interactieve zoomsessie waarin we samen aan de slag gaan met de opdrachten en al je vragen beantwoorden. En als bonus krijg je een gratis Ebook en toegang tot heel veel extra lesmateriaal, modules, video’s, tutorials en pdf’s.

Meer informatie over deze supergave, creatieve en uitdagende workshop kun je vinden via de onderstaande link:

CURSUS DROMERIGE FINE ART FOTOGRAFIE

Dromerige portret van een meisje in een bloemenveld door natuurlijk licht fotografie en workshop Willie Kers uit Apeldoorn

Canon EOS R5 + EF 135mm F/2.0

“It's time to unleash your Inner Artist"

200mm 2.0 85mm curacao Fine art

Wat zeggen jouw foto's over jou?

donderdag 14 februari 2019

Vaak plan ik tijd in om helemaal niets te doen. Waarom? Omdat ik dan echt de tijd heb om even in mijn hoofd terug te kruipen en alle prikkels kan verwerken van de afgelopen dagen. Tegenwoordig doe ik dat steeds vaker. Niet alleen omdat ik ondertussen wat ouder ben. Ik merk dat ik mede hierdoor en door een soms druk gezinsleven mijzelf van tijd tot tijd niet meer kan horen denken. Maar ook omdat het leven daadwerkelijk drukker is geworden. Want hoe mooi het medium internet ook is, we hebben hierdoor wel een extra bezigheid erbij gekregen. Namelijk online zijn! Tegenwoordig werken we 's-avonds nog van huis uit even door. Nog snel even de email beantwoorden of die foto op Facebook of Instagram posten. En dat neemt soms meer tijd in beslag dan je zou denken of willen. En laten we nu nét die tijd niet extra bij de komst van het internet erbij hebben gekregen. Er gaan nog steeds maar 24 uren in een dag. Geen enkele seconde meer! We hebben nu veel meer informatie tot onze beschikking dan 30 jaar geleden. Helaas alleen niet meer tijd erbij om deze extra's en overlaad aan informatie allemaal te verwerken. En dat hebben we wel nodig.. Ik tenminste wel. Vooral omdat ik toch al snel overprikkeld raak van alles wat ik hoor, voel, zie en in mijn hoofd en onbewust ook in mijn lichaam opsla gedurende de dag. Mijn lichaam geeft dan door middel van pijn in mijn onderrug of stramme spieren een signaal af dat het genoeg is geweest. Daarnaast zit mijn werkgeheugen ook redelijk snel vol en mijn hoofd en lichaam moeten dan echt even "rebooten" om weer wat geheugen vrij te maken. En ik doe altijd enorm mijn best om naar mijn hoofd en lichaam te luisteren. Want daar heb ik er maar 1 van!
Vandaag was het weer een mooie dag om helemaal niks te doen! Een mooie wijsheid die ik van Winnie The Poeh heb geleerd. ;)
En dus tijd om terug te gaan in mijn hoofd. En om het vervolgens op te schrijven.. want als ik het uit mijn hoofd schrijf kan ik het ook beter overzien (vandaar weer dit veel te lange blog!) Maar het is  vooral om mij af te vragen waarom ik iets doe? Of juist niet!

Waarom fotografeer ik eigenlijk? En waarom graag kinderen? En waarom het liefst maar 1 kind tegelijk? Tja, nu kan ik het "standaard" antwoord gaan geven dat kinderen puur en onbevangen zijn. Of omdat ik graag lekker "spontane" foto's wil maken. Maar wil niet elke fotograaf dat? Mensen op de foto zetten zoals ze zijn? Spontaan? Ik ben in elk geval nog nooit een fotograaf tegen gekomen die graag de mensen "onspontaan" op een foto wil zetten. Want wat is spontaan? Spontaan is in mijn ogen niet alleen een lach.. Want niemand lacht de hele dag! Vaker kijken we serieus. Nee, in mijn ogen is het een open gezicht en een onbegrensde nieuwsgierigheid naar het leven. De soms dromerige blik alsof er niemand meer in de buurt is. Een moment waarop je helemaal jezelf kunt zijn. De "kom maar op" blik! Die stille teruggetrokken blik van verwondering of intense passie als kinderen de wereld ontdekken zoals zij die zien. Of ergens in hun hoofd nieuwe gedachten krijgen die ze nog nooit gehad hebben. En het nieuwsgierige gevoel naar nog meer willen weten. Honger naar nog meer kennis, nog meer uitdaging of simpel weg.. De honger om alles uit hun tijd te halen die ze hebben gekregen. Zonder dat ze daarbij stilstaan! 

Bij een kind bijvoorbeeld kan dit het gevoel zijn als ze voor het eerst het zand onder hun voetjes voelen wegsijpelen op het strand door het terugtrekkende water van de zee. Dat is voor hen helemaal nieuw! En dat is exact hetzelfde gevoel als toen Einstein ontdekte dat hij de relativiteitstheorie had uitgevonden! Want dat was ook voor hem nieuw! De kunst is om het gevoel wat je had toen je voor het eerst voelde hoe grasprietjes kriebelde in je gezicht, te onthouden. En dat ook vooral toe te staan bij een kind! Het zijn- of haar eigen wonderlijke wereld laten ontdekken. Helemaal geabsorbeerd door het gevoel van verwondering! De mensen om hen heen bestaan dan even niet meer. Want dit is nieuw! En dit gevoel is zo bijzonder! Vooral dat allereerste moment! Het moment dat je voor de allereerste keer de sneeuw op je tong voelt smelten. Of je voelt hoe makkelijk vers brood met een laagje boter erop tussen je vingers door glijdt. Wij zijn geneigd om te zeggen; "niet doen! Dat is vies!" Maar wie bepaalt dat? Kinderen vinden het niet vies! En snappen niet waarom dat vies is. Het is namelijk nieuw! En wat is er nu mooier dan toegeven aan je nieuwsgierigheid? Want daar word je uiteindelijk toch alleen maar wijzer van? Zelfs als je volwassen bent.

Maar wat heeft dat met mij te maken? Elke foto vertelt namelijk iets over mij! 

Ik ben dat kind! Van jongs af aan ben ik al zo nieuwsgierig als de nacht. Mijn ouders heb ik soms tot waanzin gedreven met het niet zomaar een "omdat ik het zeg", voor lief te nemen. Ik wilde altijd het naatje van de kous weten. En nog steeds.. Nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat je leerbaar blijft! Om het maar even voor mijzelf goed te praten dat ik mijn ouders, grote broers en zus, mijn leraren, mijn werkgevers en noem maar op zo getergd heb met al mijn vragen. ;)
Ik ben het kind dat urenlang kon verdwalen in de natuur. De mooiste kleuren zag. Of uren kon tekenen luisterend naar de allermooiste liedjes op mijn "Walkman". In de bibliotheek tussen de boeken zat en vooral veel te lezen over ons heelal en de natuur.  En daarbij weg te dromen. Vol verbazing kon ik kijken naar de mooiste schilderijen van de oude meesters en dromen dat ik in het schilderij kon stappen. Ik was de tiener die vergat dat er mensen in de zaal waren tijdens een concert en helemaal opging in de muziek. De tiener die zomaar de trein nam naar de zee om de zon in de zee te zien zakken. En vooral gepassioneerd was door de fel oranje kleur van de zakkende zon! En daardoor vooral vaak vergat dat ik om een bepaalde tijd thuis moest zijn. Och jee, mijn ouders moeten soms echt wel in de stress hebben gezeten vroeger.. En dat in het tijdperk waar nog geen mobiele telefoon bestond!

Als iemand mij vroeg wat ik later wilde worden, dan was steevast het antwoord: "Peter Pan!" Hij had zijn eigen "Neverland". Het mooiste land ergens op een wolk waar elfjes rondvliegen en je vooral zelf kunt vliegen. En waar de hele dag de zon schijnt.  En waar je de hele dag kunt doen wat je wilt.. Een plek waar je vooral niet volwassen hoefde te worden. Want volwassen zijn was niet leuk. Dan "moest" je ineens van alles.. En dat wilde ik niet! En nog steeds niet!

Ik kon helemaal in mijn eigen wereld wegkruipen. Dromen, kijken, observeren en vooral mijn nieuwsgierigheid voeden. Mijn eigen wereld ontdekken en vorm te geven. Want je eigen wereld wordt zoals jij hem ontdekt! 

Terwijl ik vandaag aan het niksen ben en mijn portfolio doorloop, zie ik ineens in al de kinderen die ik gefotografeerd heb mijzelf staan! Het lijkt wel alsof ik in een spiegel van het verleden kijk. Ik fotografeer mijzelf! Mijn leven, mijn nieuwsgierigheid, mijn eigen "Neverland", mijn eigen liedjes, boeken, kleuren, licht,  schilderijen... Alles waar ik als kind al verknocht aan was! Maar is zie ook de krassen op mijn ziel die ik door de jaren heen heb opgelopen. En bij elke kras zie ik een nog groter verlangen naar "Neverland" terug. Ik observeer mijzelf in de foto. Ik zie in het kind op de foto een eenling. Bijna eenzaam.. maar dan op een goede manier. Want als ik alleen was, dan kon ik pas de grootste avonturen beleven en ontdekken wat ik wilde. Zonder afleiding van iets of iemand. En vooral kon ik dan mijn avonturen beleven in het tempo zoals ik het wilde! En dat wil- en doe ik nog steeds! Alleen en ongestoord mijn eigen wereld ontdekken, mijn nieuwsgierigheid te voeden.. maar nu vanachter de camera.. 

Als ik ga fotograferen gebruik ik de langste lens die ik heb. De 85mm of nog liever, de 200mm. Om vooral het kind de ruimte te geven om zijn- of haar wereld te ontdekken. Ongestoord en ik ver buiten beeld en ook verloren in mijn eigen wereld. Als daarna de zoeker voor mijn oog gaat zie ik alleen het prachtigste licht en de mooiste kleuren. Mijn lens is verandert in mijn kaleidoscoop. Iets waar ik vroeger ook verknocht aan was. Ik zie ineens de kleuren van mijn favoriete schilders door mijn zoeker. En de natuur is verandert in een schilderij geschilderd met zachte en liefdevolle penseelstreken. Ik hoor geen auto's meer die voorbij razen, geen gepraat van mensen om mij heen.. Het is dan eindelijk rustig in mijn hoofd en de tijd heb ik even stil gezet. Ik ben alleen en alles is dan Zen. 
En in het kind wat voor mijn camera staat ontdek ik een stukje van mijzelf.. En leer ik weer wat bij over mijzelf... Vooral om nieuwsgierig te blijven. Want van kinderen leer ik het allermeest!

Hoe mooi is het om tot de conclusie te komen dat de quote "Elke foto die je maakt vertelt iets over jezelf", ook écht waar is! En dat mede hierdoor fotograferen voor mij haast een kunstzinnige vorm van therapie is. Ik denk dat dit sowieso voor elke uiting van kunst geldt. Maar vooral fotograferen geeft mij heel veel inzicht in mijzelf. In de constant nieuwsgierige zoektocht naar mijzelf. Vooral nu ik ouder word en steeds vaker terugdenk aan mijn jeugd sta ik hierbij meer stil. Waarom reageer ik zoals ik reageer? En waarom ik doe zoals ik doe? En waarom ben ik zoals ik ben? Want blijft het niet ieders grootste uitdaging om zichzelf te leren kennen? En jezelf hierdoor steeds te blijven uitdagen en te verrassen? En uiteindelijk jezelf hierdoor blijven te verbeteren en misschien wel vernieuwen? Met elke foto die je maakt een beetje meer. :) 
Maar wat vertellen jouw foto's over jou? Ben je daar niet nieuwsgierig naar? Ik wel! :) Neem vooral eens een keer de tijd om even helemaal niks te doen. Niks doen is zo belangrijk in onze haastige 24/7 maatschappij. Ga een keer op reis in je hoofd. Al is het midden op de dag! Gewoon, omdat het kan! Ga eens kijken naar je foto's en laat je gedachten stromen. Wie ben jij? Waarom maak je foto's? En waarom zijn het juist die onderwerpen die je kiest? En waarom gebruik je een korte of juist een lange lens? Wat vertelt elke foto die jij maakt over jou? Ik kan je beloven dat je van de inzichten die je hierbij opdoet weer heel veel wijzer wordt. Dat zorgt ervoor dat je nog meer je hart gaat volgen en jezelf opnieuw blijft uitvinden en verbazen over de mogelijkheden die je in je hebt. Dan gaat er een hele nieuwe wereld voor je open. De wereld zoals jij hem ziet. Jouw wondere wereld die je helemaal zelf mag invullen met je eigen wensen en dromen. Om daarna jouw dromen nog mooier in te kleuren met je camera, de foto's af te drukken zodat jouw wondere wereld echt tot leven komt! <3

"BLESSED ARE THE CURIOUS FOR THEY SHALL HAVE ADVENTURES!"

canon Dutch Masters Fine art Rembrandt Vermeer

Fotograferen in de stijl van Rembrandt. Van idee tot uitvoering.

woensdag 3 oktober 2018

Deventerstraat 184, 7321 CG Apeldoorn, Nederland

Fine art portraits based on the paintings of Johannes Vermeer and Rembrandt by Willie Kers Photography

Al een tijdje ben ik bezig met het zoeken naar oude schilderijlijsten. Je weet wel.. van die ouderwetse met die gouden dikke randen zoals je in musea om schilderijen ziet hangen... En die lijsten moeten natuurlijk wel voldoen aan het plaatje in mijn hoofd.. Want ik heb er een bestemming voor...

De bestemming is een serie low-key portretten van mijn kinderen in de stijl van Rembrandt en JohannesVermeer. De foto's van hen wil ik in die lijsten aan de muur hangen.

Na een lange zoektocht langs antiekmarkten door het hele land (weer een excuus om er-op-uit te gaan

), heb ik deze lijsten dan eindelijk gevonden. De ene lijst was iets meer gehavend dan de andere. Maar ja, wat wil je met zulke oude lijsten... Dus na het verzamelen ben ik begonnen om de lijsten op te knappen. Met een goed resultaat, al zeg ik het zelf...

Maar goed, de lijsten waren klaar.. Alleen had ik de foto's nog niet! Tenminste, niet fysiek.. In mijn hoofd was het plaatje al klaar. In de praktijk heb ik kopietjes gemaakt uit de boeken van de "Oude Meesters"; Schilderijen die mij qua gevoel en licht het meest aanspraken en voldeden aan het plaatje in mijn hoofd. Deze heb ik op mijn prikbord gehangen.

Dit is iets wat ik vaker doe als ik een idee heb. Want zo zie ik het idee elke dag en langzaam komt dan het idee tot leven..

De kleding die ik nodig had voor deze serie foto's kreeg vorm in mijn hoofd. En ook de type schaduwen en gebruik van het licht. Daarna was het wachten op het juiste moment....

In het kader van "beter 1x goed dan 2x half bakken" wacht ik namelijk liever wat langer met het maken van de foto. Anders zit ik straks met een uitvoering aan de muur waar ik achteraf helemaal niet blij mee ben. Omdat ik dan weer van alles zie wat anders/beter had gekund.. Helemaal omdat het mijn eigen kids zijn en zij verdienen het allerbeste! Ook qua printpapier want de foto's worden uiteraard afgedrukt op Luxe Hahnemühle Fine-Art papier. Wat dat betreft kan ik trouwens Gallery Color van harte aanbevelen!

Een paar weken geleden kwam het eerste idee tot leven met de foto van mijn jongste dochter Gwynn als "Het meisje zonder de parel". Uren heb ik het meisje met de parel van Vermeer bestudeerd. Mij over zijn werk en leven ingelezen en dit prachtige schilderij in het echt bekeken in het Mauritshuis! Een museum wat echt de moeite waard is om te bezoeken!

De foto van mijn zoon Jenoah volgde als snel daarna, geïnspireerd op een zelfportret van Rembrandt. Vooral het kijken naar het licht- en kleurgebruik van deze meester heeft ervoor gezorgd dat mijn notitieboekje vol met aantekeningen staat. Wat een genie is Rembrandt!

Fine art portrait based on the painting of Rembrandt van Rhijn by Willie Kers Photography

En gisteren was het tijd voor het portret van mijn oudste dochter Robin.

Voor deze foto wilde ik perse het met de "lange" kant voor.. En in deze pose. Want dit licht is wat mij zo intrigeert. De keuze om juist de kant van het gezicht die het dichtst bij de camera is, vol in het licht te zetten. Meestal is het namelijk andersom.

Nu was het wel een klus om die enorme bos haar van Robin te temmen.. Want die bos met krullen is zo dik, daar past geen normaal elastiekje omheen! En de haarspeldjes knappen al spontaan als je alleen al naar het haar kijkt!

Na veel proberen zat het uiteindelijk zoals ik wilde en toen moest snel de foto gemaakt worden voor dat de haarspeldjes weer spontaan los zouden schieten. Maar het is wonder boven wonder gelukt. Het maken van mooie kapsels zit namelijk niet in mijn vingers! Daar ben ik veel te ongeduldig en te lomp voor.. Maar ik ben blij met het resultaat!

Nu hoef ik alleen haar portret te laten afdrukken en dan kan zij ook aan de wand naast de foto's van haar broer en zusje.. Lekker pronken in zo'n heerlijke, kitscherige antieke schilderijlijst! Want dat maakt het plaatje helemaal af..

Zo, en nu op naar mijn volgende project.. :)

5d mark III black and white canon Fine art Portraiture tilt shift zwart/wit

black and white film portrait serie - Natuurlijk licht fotografie en workshops Apeldoorn, the Netherlands

maandag 1 juni 2015

fine art black and white film portrait of a girl captured with a tilt shift lens

This is how i mostly spend my time on a rainy sunday afternoon. Making black and white film portraits of my little girl.

There's nothing fancy about the set-up. Just an old white curtain wrapped around her body, some black lace covered around my lens, beautiful light coming from the bedroom window on my left and the door of a closet behind her.. And of course a whole lot of fun :)

I love her precious smile! <3