Wie heeft eigenlijk de regie tijdens jouw fotoshoot?

 

Deze foto herinnert me eraan dat de mooiste verandering niet in mijn camera zit, maar in de keuze om weer zelf de regie te nemen.

Jaren geleden dacht ik dat ik degene was die een fotoshoot leidde. Ik had tenslotte de camera in mijn handen. Maar in werkelijkheid liet ik me veel te vaak leiden door de wensen van mijn klanten.

Het begon meestal met een onschuldige opmerking.

"We weten wel een mooi plekje..."

En voor ik het wist, stond ik midden op de dag op een neongroen grasveld. In de volle zon, iedereen een wit T-shirt aan en een blauwe spijkerbroek. Terwijl ik diep van binnen eigenlijk al wist dat dit niet de foto's zouden worden waar ik blij van zou zijn.

En toch zei ik geen nee. Terwijl ik dat diep van binnen wel wilde doen.

Ik vond het zo bijzonder dat mensen juist míj hadden gekozen voor hun fotoshoot. Ze betaalden ervoor, dus wie was ik om te zeggen dat we ergens anders heen moesten?

Dus ik maakte voor de zekerheid veel te veel foto's. In de hoop dat er toch iets bruikbaars tussen zou zitten.

Toen begon het echte werk pas

Maar eenmaal thuis begon de ellende pas.

De foto's leken wel op scenes uit de Hulk! 

En zo zat ik uren achter de computer om de groene zweem uit gezichten te halen. Achtergronden rustiger maken. Licht corrigeren. Kleuren herstellen. Ik probeerde eigenlijk de fouten van vóór de eerste foto achteraf nog op te lossen.

En eerlijk gezegd lukte dat nooit helemaal. Tja, het is ook een beetje gek om achteraf iets te corrigeren wat je in beginsel al goed had moeten doen toch? Dat is net zoiets als je een taart te zoet hebt gemaakt en dat na het bakken probeert te fixen door er een lading zout overheen te strooien. 

Maar goed, de klant was vaak tevreden, maar ik keek naar die foto's en schaamde me kapot! En ondertussen mijzelf maar voor de gek houden door tegen mijzelf te zeggen: "Als zij maar tevreden zijn, dan is het goed." 

Het probleem zat niet in mijn camera

Het vervelende was dat juist die foto's weer nieuwe klanten aantrokken die precies hetzelfde wilden.

Zo bleef ik in een cirkeltje rondlopen dat ik zelf in stand hield.

Tot ik besloot dat het anders moest.

Niet omdat ik eigenwijs ben (wat ik overigens wel ben ;) ), maar omdat ik wist dat ik betere foto's kon maken als ik zelf de omstandigheden koos waarin ik het beste werk en vooral functioneer. 

Per slot van rekening laat een bakker zich ook niet vertellen met welk meel hij zijn brood moet bakken. Waarom zou ik als fotograaf dan wel werken op een plek waarvan ik vooraf al weet dat dit 'm zeker niet gaat worden!

Ik stopte met zoeken naar mooie locaties

Vanaf dat moment veranderde mijn manier van werken.

- Ik bepaal nu de locatie.

- Ik kies het tijdstip.

- Ik zoek de plek waar het licht doet wat ik wil.

Niet omdat mijn klanten niets mogen inbrengen, zeker wel.. want soms zien zij juist dingen die ik niet zie,  maar omdat zij mij boeken vanwege mijn manier van fotograferen.

En weet je wat er gebeurde? 

Mijn klanten werden juist relaxter. 

Ze hoefden niet meer na te denken over de perfecte locatie. Ze vertrouwden erop dat ik die keuze maakte.

En ik kwam thuis met veel minder foto's, hoefde veel minder na te bewerken en hield ineens weer tijd over voor mijn gezin in plaats van eindeloze en vooral stomme avonden achter de computer.

De daadwerkelijke locatie.
Niet bijzonder, totdat je leert kijken naar wat er wél mogelijk is

De grootste verandering? Ik leerde anders kijken

Het grootste verschil zat eigenlijk niet in mijn camera, lens of instellingen.

Ook niet in Photoshop.

En zelfs niet in de locatie.

Nee, ik leerde anders kijken.

Vroeger zocht ik naar mooie plekken. 

Nu zoek ik naar mooi licht.

Dat klinkt misschien als een klein verschil, maar het veranderde alles.

Daardoor maakt het tegenwoordig veel minder uit waar ik fotografeer. Natuurlijk zijn er locaties die mooier zijn dan andere, maar licht is bijna altijd belangrijker dan de plek zelf.

Een parkeerplaats kan supermooi zijn als het licht klopt.

En een prachtig park kan enorm tegenvallen als het licht niet meewerkt.

Leren kijken verandert alles

Dat is misschien wel de grootste les die ik in al die jaren heb geleerd.

Goede fotografie begint niet bij een mooie locatie.

Goede fotografie begint met leren zien.

Zodra je begrijpt hoe licht werkt, ga je mogelijkheden ontdekken op plekken waar je vroeger straal voorbij liep.

Je leert betere keuzes maken in standpunt, achtergrond en lens.

Je fotografeert met meer rust.

Je hebt minder nabewerking nodig.

En misschien nog wel het belangrijkste: je krijgt weer vertrouwen in jezelf.

---

Wil jij ook leren om licht te lezen?

Op 8 september 2026 geef ik een live online masterclass/webinar  waarin ik precies laat zien hoe ik een locatie beoordeel, hoe ik onder verschillende omstandigheden toch mooi natuurlijk licht vind en waarom de juiste keuze vóór het maken van de eerste foto vaak belangrijker is dan alles wat je later nog in Lightroom of Photoshop probeert te herstellen.

Het gaat niet om dure apparatuur.

Het gaat niet om geheime instellingen.

Het gaat om leren kijken.

En dat is een vaardigheid waar je de rest van je fotografieleven plezier van hebt.

👉🏻 Bekijk hier de Masterclass 👈🏻

Een locatie die eigenlijk helemaal niks voorstelt. 

Alles draait altijd om het licht!